Rowerowa Ostrołęka

Na dziś jeden z moich wiosennych wypadków. Cóż, moim zdaniem wycieczka była udana. Pamiętacie ten miesiąc w drugiej połowie kwietnia i na początku maja, gdy widok chmurki na niebie był egzotyką? Pierwszego maja pojechałem na wschód szosą na Białystok, potem na północ przez Biebrzański Park Narodowy tak zwaną Carską Szosą do Twierdzy Osowiec którą zwiedziłem z przewodnikiem, a następnie na południowy zachód przez Radziłów i Jedwabne ku Łomży. W sumie wyszło 136 kilometrów.
Ponieważ zdjęć jest trochę, to tradycyjnie dla mnie daję miniatury. Kto chce obejrzeć większe wersje, niech w nie klika.
Narew pod Wizną:

Lasy na południu Biebrzańskiego Parku Narodowego:



Pobrzeża Bagna Ławki widoczne z wieży widokowej:

Drobniutki wycinek imponujących zbiorów muzeum w Twierdzy Osowiec:

Przed schronem, w którym ulokowane jest muzeum:

Twierdza Osowiec oferuje dwie wersje zwiedzania: zwykłe i dłuższe. To zwykłe trwa 2 godziny...

Biebrza pod Osowcem:

Ruiny wywróconego "na plecy" schronu należącego do Fortu Zarzecznego, widoczne z wieży widokowej:

Już w podłomżyńskiej Piątnicy:

Takie zdjęcia tylko zwiększają mój apetyt aby rowerkiem zagościć na kierunku wschodnim.

Pijący_mleko nie tylko twój apetyt zwiększają żeby wybrać się rowerem w tamtym kierunku

Tym razem trasa w rejon Narwiańskiego Parku Narodowego i z powrotem. Czyli znowu wschód. Niestety, zdjęcia z samego parku przepadły.

Koza jaka jest, każdy widzi:

Kościół w Kuleszach Kościelnych. Jak na moje spaczone gusta, to najpiękniejszy kościół nie będący katedrą, jaki widziałem:

Rzeczka Ślina, około 40kim na wschód od Łomży. Niby nic specjalnego, ale to historyczna granica Mazowsza/Polski i Litwy, a zatem potem także Mazowsza i Podlasia:

Cóż, przyznam się że podoba mi się to zdjęcie:

Trzy fotki z szosy Rutki-Wizna. Prowadzi groblą. Po jednej stronie rozciąga się, upstrzona ptakami i starorzeczami, dolina Narwi, a z drugiej- Bagno Wizna. Ptasi raj. Szosa to tylko wątła nitka między bagnami i jeziorami po obu stronach:





Narew pod Wizną, widok ku północy. Raptem kilometr stąd,wśród malowniczych meandrów, Narew przyjmuje swój największy dopływ- Biebrzę. Tuż obok wznosi się, dające dobry punkt widokowy, pagórek ze wczesnośredniowiecznym grodziskiem na szczycie:

Cmentarz w Wiźnie jest wyjątkowo malowniczy. To strome wzniesienie w tle to tak zwana Zamkowa Góra- pozostałości dawnej stolicy wschodniej połowy Mazowsza- z czasów, gdy Łomża i Ostrołęka były malutkimi, mało znaczącymi osadami.

Polecam!

Zanim zrobi się minus piętnaście stopni (podobno ma tyle byc już za kilka dni) wrzucę kilka zdjęć "wodnych". Lepiej teraz, zanim w porównaniu do temperatury za oknem, te widoki zaczną mrozić...

Brzeg Biebrzy w Brzostowie, 30 kilometrów na północny-wschód od Łomży. Jest tu wieża widokowa i miejsce do spławiania łodzi oraz kajaków. Na prawym brzegu rzeki wioski i turyści, na lewym kompletna dzicz i odludzie. Wyżej w górę Biebrzy takie tereny dominują całkowicie i tworzą rdzeń największego w Polsce parku narodowego.

Bug widziany z mostu pod baaardzo starą i historyczną wsią Nur. Brzegiem prowadzi krajobrazowo-etnograficzny szlak turystyczny "Nadbużańskim Traktem".

Ujście Biebrzy do Narwi, czyli spotkanie Narwi ze swym największym, po Bugu, dopływem. Widzimy tu niskie stany wody, całkiem inaczej to wygląda wiosną, albo w deszczowych okresach. Zdjęcie wykonałem ze zboczy wczesnośredniowiecznego grodziska, górującego nad tym terenem.

Jezioro Nidzkie w Puszczy Piskiej. Jedno z najbardziej wysuniętych na południe, jedno z najdłuższych i zdecydowanie jedno z najbardziej malowniczych jezior mazurskich. Wikipedia stwierdza, że "uważane jest za jedno z najpiękniejszych jezior w Polsce". Odległe jest (licząc po asfaltowych drogach) o około 25km na północ od wsi Łyse na Kurpiach, na wschód od Myszyńca.

Brzeg Bugu w opisywanym już kiedyś przeze mnie miasteczku Brok, kawałek na południe od Ostrowi Mazowieckiej. Widoczne na zdjęciu wiatraki z bliska wyglądają jeszcze lepiej.

Zalew w centrum Zambrowa, utworzony z rzeczki Jabłonka. W ogóle zambrowianie mają moim zdaniem lekkiego fioła na punkcie fontann... Budynek z tyłu to miejski basen.

Dziękuję za zdjęcia.
Ale Ty chyba tak specjalnie dajesz takie kuszące widoki aby zwiększyć moje zimowe przygnębienie . (jeszcze ok 100 dni do wiosny )

Jak widać, na razie Przełomowa Dolina Narwi i zasadnicza część Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi są kompletnie niedostępne.

Mac ap kontratakuje.


Kolejno widzimy tu:
- jeden ze schronów bojowych pod Nowogrodem, a dokładniej pod Lepacką Górą
- konie na nadnarwiańskich wydmach pod wsią Czartoria
- cmentarz w Drozdowie, w głębi, na szczycie pagórka krypta Lutosławskich
- park dworski w Drozdowie, na tyłach muzeum przyrodniczego i zarazem siedziby Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwii
- tenże sam park

Co by tu jeszcze...

Cmentarz pod wsią Jeże z lat I wojny światowej.

Rynek w Różanie, trafiłem akurat na zjazd bardzo malowniczych motocyklistów. Zwróćcie uwagę choćby na "Indian".

Maki, jakie są, każdy widzi. Z owcami podobnie.

Ponownie Różan. Pomnik wygląda malowniczo, a sam czołg jakby w ruchu. Tylko chrzęstu gąsienic brak.

Ruiny zamku, czy też pałacu biskupów płockich w Broku. Niedaleko stamtąd płynie Bug. Moim zdaniem to bardzo nastrojowe miejsce.

Proszono mnie o wrzucenie zdjęć z gockiego, starożytnego kręgu kamiennego pod Rostkami. Nie mogę z czystym sumieniem założyć o nim tematu w "Ciekawych Miejscach"- coś takiego ciekawe jest chyba głównie dla pasjonata historii, dla innych to tylko trochę kamieni. Reszta, łącznie z kurhanem, rozebrali niestety chyba raptem kilkadziesiąt lat temu do budowy kościoła w pobliskim Troszynie, fuj. Zatem skoro nie do "Ciekawych Miejsc", to proszę tutaj:



Najlepiej tam pojechać chyba późną jesienią, gdy roślinność nie zasłania tak kręgu, jak na moich zdjęciach. Choć kwiaty i tak zdradzają właściwe miejsca.

Co to ja ostatnimi czasy widziałem, hmm...

Jesienne mgły w dolinie Narwii na skraju Łomży

Wiosenne mgły w dolinie Narwii na skraju Łomży

Kopalnia koło Wąsosza...

Brzeg Biebrzy w Brzostowie, Wsi Szczęśliwych Krów

Łapa mamuta wraz z łopatką... oraz inne, już współczesne zwierzaki z Muzem Przyrody w Drozdowie
CDN... w swoim czasie

Tym razem coś żywego...

Oto piranie

Oto łoś

Oto nie-łoś
Następnym razem puszczę Wam już tylko nudne, krajobrazowe widoczki...

Wczoraj w 4 osoby pojechaliśmy do Biebrzańskiego Parku Narodowego i Twierdzy Osowiec. Skończyło się na 149km. Osowiec to zarówno fortyfikacje...






...jak i wspaniała, niezmieniona przyroda- lasy, łąki, bagna








Drogi wiodą zarówno po asfalcie, szutrówkami, jak i leśnymi drózkami, upstrzonymi szalonymi serpentynami. Co kto woli.



Co jak co, ale trasę na bagna i do Osowca mogę każdemu polecić. Sam jezdżę tam przynajmniej raz w roku. Trasa będzie szczególnie atrakcyjna, jeśli znamy boczne odgałęzienia i szlaki, w które absolutnie warto się zapuścić. Jako wisienkę na torcie, wczoraj na jednym z takich szlaków widzieliśmy z bliska dwa niepłochliwe łosie.

Żałuję ze nie moglem wczoraj z Wami pojechać, plany wyszły inne ...

Dzięki za fotorelację .

Tydzień temu byliśmy w Szwecji na pierwszym w tym roku Rowerowym Potopie. Jak kiedyś byłem sceptyczny wobec tej imprezy, tak teraz stałem się jej zwolennikiem. To był mój drugi Rowerowy Potop i oby nie ostatni.
Co ciekawe, nasza grupa była mieszana, ostrołęcko-łomżyńska. Cztery osoby z Ostrołęki i dwie z Łomży.

Spotkaliśmy się ostrołęczanami dopiero pod wieczór. Wcześniej zdążyliśmy pojeździć rowerami po Gdyni, ze szczególnym uwzględnieniem nabrzeża.



O 21-wszej prom odpłynął i ruszył do Karlskrony.



Cumowanie na miejscu nastąpiło o dziewiątej rano. Wcześniej wszyscy zdążyli skorzystać ze śniadania w formie szwedzkiego stołu, a chętni także podziwiać widoki na morzu. Ja miałem okazję zobaczyć dwie tęcze naraz w tym samym momencie w różnych częściach nieba. Ale większość rowerzystów spała dużo dłużej. Może odsypiali wieczorne harce na promowych dyskotekach.



Grubo przed dziesiątą uczestnicy ruszyli na wybrane przez siebie trasy.



My połączyliśmy trasę niebieską i białą, czyli odpowiednio zachodnią część archipelagu Blekinge oraz samo miasto Karlskrona. Tu widzimy groblę między bałtyckimi wyspami Almö i Hasslö.



Hjortahammar- cmentarzysko wikingów (oraz ludzi żyjących na całe wieki przed wikingami).



Potem pojechaliśmy do miasta. Mój autorski wariant drogi ku centrum (wykorzystany także poprzednim razem) wiedzie przez dość niezwykle wyglądający cmentarz.



Karlskrona to miasto położone w większości na wyspach. Właściwe centrum to głównie ładne kamienice plus zabytki militarne i sakralne. Rowerzyście potrzebna jest moim zdaniem co najmniej godzina, aby choć pobieżnie zwiedzić centrum Karlskrony.



Widok na północ z wysepki Stakholmen.



Nad cieśniną, oddzielającą wyspy Hästö i Trossö (na tej ostatniej rozciąga się karlskrońskie centrum), znajduje się punkt widokowy na wzgórzu. Bez problemu można tam wjechać na rowerze. Albo wejść, prowadząc rower



Wieczorem prom odpłynął z powrotem do Gdyni.



Impreza się udała. Pogoda była nadspodziewanie dobra i nie zmienił tego przelotny opad gradu. Zresztą pogodę widać na zdjęciach. Organizacja była bez zarzutu, a uczestnicy sympatyczni i życzliwi sobie nawzajem. Oddzielną kwestią są sami Szwedzi, wśród których znajomość angielskiego jest niemal powszechna. A życzliwość wobec rowerzystów (także wśród kierowców samochodów)- jeszcze powszechniejsza.

Dzięki za relację
Może następnym razem jak okazja będzie bardziej sprzyjająca.