Kolarstwo a impotencja?

[karolbiegacz]

Raz na jakiś czas, zazwyczaj w tzw, sezonie ogórkowym, przez media przetacza się dsykusja na mrożący w żyłach temat. Więc - czy kolarstwo może wywoływać impotencję? Jako, że zagadnienie interesuje nie tylko panów jeżdżących na rowerach, ale także w sposób istotny ich partnerki, postanowiliśmy zająć się tematem. Czyli zrobić mały „risercz” aktualnego stanu wiedzy na ten temat.

Pedałujący rekordziści

Jeśli z kolarzami byłoby tak źle, to jak możliwe, byłyby podobne historie jak Jensa Voigta? Jeden z najstarszych kolarzy w profesjonalnym peletonie, lat 41, jest ojcem szóstki dzieci. Akurat tego pana trudno podejrzewać o to, że mało przejechał w życiu, bo np. w Tour de France startował już czternaście razy. Inny przykład to sam słynny Lance Armstrong, tym bardziej dobitny, że Tourminator miał raka... jąder. Po usunięciu jednego z nich doczekał się trójki dzieci z pierwszą żoną, ale w sposób powiedzmy „mało naturalny”, bo uchodził za bezpłodnego na skutek chemioterapii. Po pierwszej emeryturze, a potem powrocie do sportu i... zmianie partnerki, urodziła mu się kolejna dwójka, tym razem bez pomocy lekarzy. To tylko dwa przykłady kolarzy z brzegu, ale jeśli zwrócicie na to uwagę, to możemy Wam ręczyć, że widok zawodnika na podium, trzymającego w jednej ręce puchar, a w drugiej potomstwo, jest nader częsty.

Prawie badania naukowe

W 1998 r. opublikowano badania Irvina Golsteina, urologa z bostońskiej Akademii Medycznej, według których intensywna jazda na rowerze może powodować u mężczyzn problemy z potencją. Ten miły pan stwierdził, że „Są tylko dwie grupy kolarzy - ci, którzy mają impotencję i ci, którzy będą ją mieli". Nie da się ukryć, że stwierdzenie to wywołało mały zamęt, nie tylko wśród pedałujących. Temat został szybko podjęty i przebadany. Najbardzej znane są efekty prac dr Rogera Minkova, który we współpracy z dr Frankiem Sommerem skostruowali specjalne urządzenie, pozwalające mierzyć przepływ tlenu przez męskie genitalia. Zbadano kilkanaście modeli siodeł, oczywiście wyłoniono przegranych i zwycięzców, a we współpracy ze Specializedem stworzono nowe, kryjące się pod kryptonimem Body Geometry, które problemom mają zapobiegać. Tak się jednak składa, że pan Minkov aktywnie uczestniczył następnie w promowani tych produktów, można więc odnieść dziwne wrażenie, że... stworzono problem, którego nie było!.

Miłośnicy siodeł i kolarstwa

W wymienionych już badaniach najgorzej wypadły włoskie siodełka Fizika, całkiem przypadkiem kolejne wyniki testów, tym razem dla kolarzy miłe, pojawiły się ze słonecznej Italii. Dr Romualdo Belardinelli z Ancony przez dwa miesiące obserwował dwie grupy mężczyzn, jedni jeździli regularnie, drudzy wcale. Po tym czasie panów przepytano. Wynik? Ci aktywni odczuwali większą radość życia i częściej uprawiali seks. Ćwiczyli, więc uległy wzmocnieniu ich mięśnie i ogólna kondycja, co w sumie prowadziło do wzrostu poziomu satysfakcji. Podobne badanie - o dziwo! - w USA, dało zbliżone wyniki. Ba, zeznania badanych potwierdziły ich partnerki. Co z tego wynika? Że jeśli wkrótce znów gdzieś przeczytacie, że kolarstwo szkodzi na potencję, to będzie znaczyć, że skończyły się inne tematy. Tudzież ktoś się dokopał do nieświeżych informacji.

Houston, mamy problem...

Nie da się jednak ukryć, że w trakcie jazdy mogą wystąpić pewne, użyjmy eufemizmu, „niedogodności”. Jeśli siodełko będzie źle dobrane, grozi nam ucisk na naczynia krwionośne i nerwy, a w konsekwencji drętwienie, mrowienie i tym podobne atrakcje. Co może być pocieszające, problem nie dotyczy tylko mężczyzn, a rozwiązanie jest uniwersalne - indywidualne dopasowanie siodełka. Tu zaś możliwe są tylko wstępne wskazówki i zalecenia, a konieczna jest jazda próbna, która pomoże trafić na właściwy model.

Jak dobrać siodło?

Podstawą powinna być własna budowa anatomiczna oraz styl jazdy. Najważniejszym wyznacznikiem jest szerokość miednicy, a precyzyjnie rzecz ujmując rozstaw tzw. guzów kulszowych - to te kości, na których się właśnie siedzi. Odległość między nimi powinna podpowiedzieć nam, jakiej szerokości siodła potrzebujemy. Nie ma ona żadnego związku z płcią, jest to cecha indywidualna (choć statystycznie rzecz ujumując kobiety mają szersze miednice). Zmierzenie tej odległości jest proste - np. siadamy na piasku, czy fragmencie falowanej tektury. Styl jazdy związany jest zaś z pozycją za kierownicą i tym, czy będziemy mniej lub bardziej pochyleni. Im bardziej sportowo jeździmy, tym większa część ciężaru ciała spoczywa na rękach, a tym samym siodełko może być twardsze.

Testujemy!

Coraz więcej firm produkuje obecnie swoje siodełka w różnych szerokościach, tym samym szukając nie musimy się ograniczać tylko do określonych modeli. Jednocześnie w dobrych sklepach siodełka można do testu wypożyczyć, bo mają cały zestaw, zaspokajający nawet wyrafinowane potrzeby „dołu plecow”. W związku z tym, że siodło ocenić można dopiero po minimum dwóch godzinach jazdy, jest to najlepsza metoda poszukiwania tego jedynego. I jeszcze jedno - nawet najlepsze siodło nie zda się na nic, jeśłi będzie źle ustawione. Punkt wyjścia to pozycja pozioma i należy się jej trzymać. Jeśli czujemy przemożną chęć pochylenia siodła do przodu lub do tyłu oznacza to, że zostało po prostu źle dobrane.

Z dobrze dobranym i ustawionym siodłem żadne problemy opisywanego powyżej typu nam nie grożą!

źródło: http://ligamtb.pl/index.php/articles/si ... impotencja

[jojas]

A ja myślałem, że sezon ogórkowy jest w czasie wakacji.
A tak na poważnie to:
Przysłowia są mądrością narodów.
Kto z kim przystaje takim się staje.
Kolarze mają częsty kontakt z pedałami.
WNIOSEK.
Kolarze co prawda nie są bezpłodni, ale ........
pożytek w pewnych sprawach z nich niewielki.